|
Als eerste werd een witbier
geproefd, althans dat dacht men toch wel te herkennen aan de
bleke kleur en de lichte troebelheid. Het aroma van curaçao
en de combinatie van zoet en tarwe bleek te kloppen. Niemand
die de naam er uithaalde maar in de gokronde kon men kiezen
uit Steendonk, Haachts Wit en Wittekerke. De eerstgenoemde was
de verrassing.
Ronde twee was enigzins verrassend doordat de
smaak van het witbier nog wat bleef nazeuren, ondanks het
lekkere natuurbrood van bakker Peeters. De saison van Dupont (Biologique)
werd door het merendeel van het proefpanel dan ook pas in de
gokronde herkend. De geproefde Saison was zeer complex van
smaak: fruitig, bitter/hopdroog, licht metalig en in de
verte iets zurigs. De hoofdsmaak is stevig ,moutig en wat
zoetig/bitterig.
Bier drie was eigenlijk de afknapper van de
avond. Iedereen kende het bier en had het al eerder gedronken maar nu
niet herkend, zeer opvallend. De Koninck van het flesje haalt
het bij lange niet van een vers getapte "Bol" van
het vat, duidelijk minder bitter maar zoet en fruitig. Niks
van het gistbittere te herkennen, en het bier was niet over
vervaldatum. Op de ingevulde formulieren werd daarom meer
gekozen voor Ginder ale en/of Vieux Temps. "De slechtste
Koninck die ik ooit gedronken heb" liet een van de
meest ervaren proevers zich ontvallen.
In ronde 4 werd de
ontgoocheling weer rap goedgemaakt. Alle proevers herkenden
direkt de unieke Orval.Deze smaak is inderdaad blind
te herkennen vanwege zijn uitgesproken hopbitterheid, hooi
en jutezak associaties. Deze glazen waren dan ook allemaal
uitgedronken.
Als vijfde bier kwam er ook een surprise. Als
voorproever voor onze deelname aan de
"Toer de Geuze"(*) werd er een van de weinig
overgebleven echte gueuze lambics voorgeschoteld. Velen waren misleid door
het ontbreken van het schuim, maar platte lambic kon het
haast niet zijn omdat deze niet in de handel is. Bij
een schenktest met andere (rechte) glazen bleef het schuim
wel langer aanwezig. In onze bolle O.B.E.R. proefglaasjes
van 16cl was het echter meteen weg. De keuze
was Cantillon, Boon of Girardin.HEt was dus een Cantillon gueuze,
en die werd door de meeste proevers zeer gewaardeerd omwille
van de zure, droge en wat houtachtige aroma en de zure
smaak.
(Intussen werd er een tussenstand gegeven van de
behaalde punten en voerde Eddy Schepers het voorlopige
klassement aan.)
Bier zes was een typische
Westvlaams Oud Bruin (voor discussie over al of niet oud
bruin, zich wenden tot de nationale OBP,aub ). Dieprode kleur en ietszoet/rins met framboos/ rood
bessenfruit maar een krachtige ondertoon van hout werd het
het proeverspanel moeilijk gemaakt. Liefmans Oud bruin,
Rodenbach Grand Cru of Felix Oudenaards bruin. Ze lijken
best op elkaar maar de Grand Cru bleek geserveerd, door de
meesten als zoeter bevonden dan de Grand Cru van vroeger,
maar je drinkt dit bier dan ook niet dagelijks.
Terwijl we met
ons zevende bier bezig waren, vielen de voorzitter en
onder-voorzitter binnen, niet de flauwsten om nog wat mee te
proeven, maar om mee te doen aan de puntenwedstrijd moesten
zij vanaf het begin alles proeven in veel kortere tijd
hetgeen Gerard overtuigde dat negen bieren op een hele avond
inderdaad geen probleem was.
Dit bier is precies
overgeefsel of gal, aldus onze voorzitter die niet wist dat
er zijn favoriete Orval in het glas zat.
Bier nummer zeven was ook
weer een uitzonderlijk type. de XX bitter. Het bitterste
bier van België met uitgesproken pompelmoes. Degenen die
het bier kennen halen dit er inderdaad zo uit.
Tegen het
einde kwam er als het ware nog een dessertbiertje in de vorm
van Wilson Mild Stout. Een wat onbekende Belgische
stoutvariant,zoet en laagalcoholisch. Duidelijk een onbekend
terrein voor de proevers maar wel een nuttige kennismaking.
"Dit bier drink ik nooit (meer)" "Het enige
bier dat zoeter is dan cola!"" Ge kunt hier 's
morgens uw bek met een breekijzer mee openbreken, aldus
Louis.
Tot slot kwam er een krachtige massieve gouden tripel
aan de beurt, door niemand herkend. Kasteelbier blond met
toch zo'n 11 vol.alc% had iets zoets en moutigs in zich maar
de alcohol dreef er als het ware bovenop.
|