CONTACT

Met proefformulieren in de aanslag en het "Bierjaarboek '95-'96" van Peter Crombecq onder de arm is een tochtje naar de Belgische Ardennen een onvergetelijke bieruitstap geworden.

Een verslag… Gesteund door een grondige planning, leek het ons wel eens de moeite om per trein op uitstap naar de Ardennen te gaan. Niet zo maar een uitstap natuurlijk! Een tochtje langs de interessantste biercafé's van de streek! Onnodig te vertellen dat het het een uitermate goed gevulde en gezellige dag geworden is.

Eerste halte (letterlijk): Lustin, een klein plaatsje tussen Namen en Dinant, waar zich het "Musée des Bières Belges" bevindt. De eigenares, vol passie en vuur voor het Belgisch bier, verwelkomde ons hartelijk. Het "museum" is niet meer dan een reuze verzameling flessen. Het ruikt er zo muf als wat, maar het is enorm ! Zelfs flessen van een reeds in 1905 ter ziele gegane brouwerij hebben hier een (laatste ?) rustplaats gevonden. Een unieke plaats ! Gezeten tussen de flessen kan je natuurlijk ook iets degusteren. Geen pils, Duvels, Cineys of Leffes hier ! Enkel unieke, zeldzame, en streekeigen bieren hier. Op aanraden van mevrouw dronken we een "Archiduc" een bier van het Belgische Ale-type, doch volgens oud recept, en niet gepopulariseerd als Palm of De Koninck. Op 4 juni 2000 is het trouwens opendeurdag te Lustin. Zeker een aanrader!

In Dinant hebben we het Jazz-café "Le Sax" met een bezoekje vereerd. Nu ja, "Jazz"- café is wat veel gezegd: een jazz-café met een groot raam, witte TL-verlichting aan het plafond en Franse chansons op de radio, was voor ons net iets te veel van het goede. We hebben er ( redelijk vlug) iets gedronken ( "Cuvée Li Crochon"), iets gegeten en zijn daarna van de zon genietend terug richting station gewandeld. Geen aanrader dus, en Dinant is wat ons betreft iets té toeristisch en commercieel gericht.

Terug op de trein en naar Namen, thuishaven van "Les Artisans Brasseurs" of kortweg Mibrana (Micro Brasserie de Namur). Deze kleine brouwerij heeft een eigen restaurant dat zeer gezellig is ingericht. en wat meer is: je kan er een plateau bestellen met verschillende proefglaasjes. We proefden "La Marlagne Blonde", "Aldegonde Ambrée", en "Aldegonde Spéciale Brune". Bij al deze bieren merkten we een zeer laag koolzuurgehalte op, wat ons bij een O.B.E.R.-degustatieavond een paar jaar geleden ook al opviel. Als afsluiter nam ik een "Bière de Noël" en mijn compaan een "Moutarde" het mosterdbier van Mibrana.

Next stop: Luik ! Bijna over het hoofd gezien bij de eerste plannen, maar bij een grondiger nazicht bleken daar (volgens het boek van Crombecq) wel drie unieke biercafés te vinden. "Au fut", "Le Pierre Levée" en "Le Vaudrée II" (Le Vaudrée I" is in Angleur, een voorstad van Luik.) Na een zoektocht door Luik kwamen we aan bij het adres van "Au Fut" aan, maar dat bleek intussen "Le Shamrock" te heten en te zijn omgetoverd in een Irish Pub. Voor ons niet gelaten, de sfeer was er fantastisch, Halloween versiering, luguber verklede gasten en vooral jeugdig volk! De bierkaart was er niet minder door. Wij lieten er ons een fles (75cl) "La Moinette" en een fles " Val-Dieu blond" smaken.

Een gesprekje met een stamgast leerde ons dat de "Pierre Levée" ook wel een uniek café is, maar dat het die dag helaas gesloten was. "Le vaudrée II" zou nogal commercieel zijn, maar heeft wel een uitzonderlijke bierkaart: 990 bieren(!), geflambeerd bier, bierkeuken... Na een kijkje bleek het er redelijk druk, maar koud en ongezellig ingericht. Terug naar de "Shamrock" dus, waar intussen wel ons gezellig hoekje ingenomen was. Ook de tijd deed ons op andere gedachten brengen, de trein van 21u.15 was de laatste om op tijd terug in respectievelijk Essen en Kontich te geraken. Dan maar een flesje mee voor onderweg… 75cl "Triple Moine"(als afsluiter.)

Gunter

de adressen:

P.S. : Hoe later op de avond, hoe beter de biertjes smaakten

online : may 2000